آثار انتظار (1)

آثار انتظار (1)

كسى كه انتظار قيام مصلح جهانى را دارد در واقع، انتظار انقلاب و تحولى را دارد كه وسيع ترين و اساسى ترين انقلاب هاى انسانى در طول تاريخ بشر است؟ انقلابى كه همه شئون زندگى انسان ها را شامل مى شود.

انتظار، هميشه از دو عنصر نفى و اثبات تشكيل می شود، يعنى ناراحتى از وضع موجود، و عشق و علاقه به وضعيت بهتر . پس كسانى كه در انتظارند، اگر در ادعاى خود صادق باشند، بايد اين اَثار در اَن ها اَشكار شود:

1- خود سازی فردى: منتظِر، هميشه بايد خود ساخته و اَماده باشد. براى تحقق بخشيدن به چنين انقلاب عظيمى، مردانى بزرگ مصمم، نيرومند، خودساخته، شكست ناپذير و داراى بينش عميق لازم است. خودسازى براى چنين هدفى، مستلزم به كار بستن برنامه هاى اجتماعى، فكرى و اخلاقى است.

2- خود سازی اجتماعی: منتظِر، علاوه بر خودسازى خويش، بايد مراقب حال ديگران نيز باشد و علاوه بر اصلاح خويش، در اصلاح ديگران و جامعهْ خود نيز بكوشد. در ميدان مبارزه، هيچ فردى نمى تواند از حال ديگران غافل بماند، بلكه موظف است هر نقطه ضعفى را كه در هركجا مى بيند، اصلاح كند و هر موضع اَسيب پذيرى را ترميم نمايد.

3- حل نشدن در فساد محيط : يكى از اَثار انتظار، عدم تسليم در برابر آلودگى هاى جامعه است . هنگامى كه فساد فراگير مى شود و بيشتر مردم را به آلودگى می كشاند، گاهى افراد پاك در يك بن بست روانى قرار می گيرند، و از اصلاحات، مأيوس مى شوند و فكر می كنند كار از كار گذشته است و ديگر اميدى براى اصلاح نيست، اين نوميدى ممكن است اَنان را به صورت تدريجى به فساد و همرنگى با محيط بكشاند.

تنها چيزى كه مى تواند در آن ها روح اميد بدمد و به مقاومت و خويشتن دارى دعوت كند، اميد به اصلاح نهايى و ظهور مصلح جهانى است.

4- پايداری دربرابر رهبری های فاسد و مبارزه با فساد: هركس سرگذشت دستگاه هاى جبار بنى اميه، بنى عباس، امويين اندلس، سلاطين عثمانى و ديگر كسانى را كه بر جوامع مسلمان به اسم اسلام و حاكم مسلمان، در هند، ماوراء النهر، ايران، مصر شام و نقاط ديگر اَسيا، اَفريقا و اروپا مسلط شدند بخواند، مى فهمد كه چه وضع نااميد كنند ای پیش اَمد كه هدف هاى واقعى و اصولى اسلام، بيشتر از رسميت افتاد و اصلاً مطرح نبود.

تنها چيزى كه مسلمانان را در برابر اين وضعيت نگاه داشت و اَن ها را در حال اعتراض به اوضاع و تقاضاى اجراى برنامه هاى اسلامى دلير می كرد، وعده هاى قراَن و پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم بود كه:

اين دين از بين نمى رود و اَينده براى اسلام است. اين وعد ها بود كه مسلمانان را در برابر حوادثى مانند تسلط بنى اميه، جنگ هاى صليبى، هجوم چنگيز و سرانجام، استعمار قرن اخير، پايدار نگه داشت و مسلمانان را عليه اَنان به جهاد و پيكار برانگيخت.

بنابراين مسلمان، تسليم ظلم و فساد نمى شود و با ستمگران و مفسدان همراه و هم صدا نخواهد شد. [1]

البته اَثار النتظار، منحصر به اين چهار اثر نيست. براى مطالعه بيشتر مى توانيد به كتب ديگر مانند انقلاب جهانی مهدی اثر اَيت الله مكارم شيرازى، مبحث انتظار مراجعه نماييد.

نظرات

ارسال نظر

* فیلدهای ستاره دار حتما بایستی مقدار داشته باشند.