۞ ئاخفتنا 156 ۞

۞ ئاخفتنا 156 ۞

مقالات مرتبط

۞ ئاخفتنا 156 ۞

دگه‌ل ئه‌هلێ به‌صرایێ ئاخفتیه‌ و به‌حسا قه‌ومینێن دژوار یێن هێژ بێن کریه‌:

ڤێجا هنگێ -لوه‌ختێ رابوونا فتنێ دا- حه‌چی که‌سێ بکارێ خوه‌ ب طاعه‌تێ خودێڤه‌ مژوول بکێ بلا ئه‌وی کاری بکێ. ب حه‌ز کرنا خودێ، ئه‌گه‌ر هوون گوهدارێ من بن، ئه‌زێ هه‌وه‌ ل رێکا بهشتێ دا ببم هه‌رچه‌ند ئه‌و رێکه‌ک بزه‌حمه‌ت و دژوار و ته‌حل بێ.

لێ هندیکه‌ فلانكه‌سه‌‌، بیر و هزرا ژنانه‌ پێرا یه‌ و کین ل سنگێ وێ دا دکه‌لێ وه‌ک قازانا هێسنکه‌ران. ئه‌گه‌ر ژێ بخوه‌ستان کو ئه‌وا دگه‌ل من کری دگه‌ل که‌سه‌ک دی بکێ، قه‌بوول نه‌دکرا. لهه‌ر حال و کاری دا ئه‌و حورمه‌تا وێ یا ئه‌ول لسه‌ر جهێ خوه‌ یه‌ و حه‌ساب بهێڤیا خودایێ مه‌زنڤه‌ یه‌.

... به‌حسا ئیمانێ: ئه‌و رێکه‌ک رووناهی و ئه‌شکه‌ره‌ یه ‌و چرایا وێ پر رووناهی یه‌. ڤێجا ب ئیمانێ یه‌ کو مرووڤ دکارێ بگهێ کارێن هێژا و قه‌نج و پێ کارێن قه‌نجه‌ کو مرووڤ بال ئیمانێ ڤه‌ رێ راست دبێ. ب ئیمانێ زانین و علم ئاڤه‌دان دبێ و ب علمێ ژ مرنێ تێ طرساندن و ب مرنێ ژیانا دنیایێ دگهێ خلاسه‌کێ و ب دنیایێ ئاخره‌ت ده‌ستڤه‌ تێ و ب قیامه‌تێ بهشت نێزیک دبێ [ژ قه‌نجان را] و جه‌هنه‌م گه‌ش دبێ ژ یێن هاتین خاپاندن را [و که‌تین ناڤ گونه‌ھان را] و چ جی نینن کو خه‌لکێ ژ قیامه‌تێ پاشڤه‌ بدن، وێ خه‌لک ل مه‌یدانا [ژێبرکانا] قیامه‌تێ دا بله‌ز بکه‌ڤن و ببه‌زن حه‌تا بگهێن مه‌خسه‌د‌ا ئاخر.

... حالێ گوورستانی یان ل قیامه‌تێ دا: ئه‌و وێ ژ گووران (قه‌بران) ده‌رکه‌ڤن و بکه‌ڤن رێ بو گهانا مه‌خسه‌دا خوه‌ یا ئاخر، هه‌ر ئاڤاهیه‌کی هنه‌ک مرووڤ هه‌نه‌ کو ئه‌وێ ناگوهه‌رینن و ژ وێده‌رێ نایێن گوهازتن.

ئه‌مرێ ب قه‌نجی یێ و نه‌هیا ژ کرێتێ (و نه‌باشی یێ) دو صفه‌تێن خودایێ پاک و سوبحانن، راستی ئه‌ڤه‌ کو ئه‌و هه‌ر دو نه‌ مرنێ نێزیک دکن و نه‌ ژی کێماسی یێ تێخن رزق و قووت؛ و موحه‌قه‌ق خوه‌ ب کتێبا خودێ بگرن، چکو براستی ئه‌و وه‌رێسی قه‌وی و رووناهی یا ئه‌شکه‌ره‌ یه‌؛ ئه‌و ده‌رمانێ فه‌یده‌ده‌ر و تێرئاڤکه‌را تێهنیشک به‌ره‌؛ ئه‌و راگرێ وی که‌سی یه‌ ئه‌وێ خوه‌ پێ بگرێ و خلاسکه‌رێ وی که‌سی یه‌ ئه‌وێ خوه‌ باڤێژی یێ؛ خوه‌هری ژێرا نینه‌ دا ڤێجا بێ راست کرن و به‌رێ وێ ژ حه‌قی یێ نازڤرێ دا ڤێجا لێ بێ زڤراندن؛ پر خوه‌ندن و گوهلێ دان، ئه‌وێ که‌ڤن ناکێ، که‌سێ ب وێ بئاخڤێ راستگوویه‌ و یێ ب وێ عه‌مه‌ل بکێ ئه‌و پێش که‌تیه‌.

ل ڤێ ناڤبرێ د‌ا که‌سه‌ک رابی و گووتێ: ئه‌ی میرێ باوه‌رداران، ژ مه‌ره‌ به‌حسا فتنێ بکه‌، گه‌لو ته‌ ده‌رحه‌ق ڤێ تشتێ دا قه‌ ژ پێغه‌مبه‌ر (ص) پرسیار کریه‌؟ ڤێجا ئه‌وی (س) وها گووت:

ده‌ما ئه‌ڤ ئایه‌ت نازل بی و هات خارێ: «الم ۞ ما گه‌لو مرووڤ وه‌ره‌نگ گومان دکن کو ده‌ما دبێژن: مه‌ ئیمان ئانی وێ ده‌ست ژ وان بێ کێشان و هێدی نایێن ئمتحان کرن؟»[1] هنگێ من زانی حه‌تا کو پێغه‌مبه‌ر (ص) د ناڤ مه‌ دا یه‌، فتنه‌ سه‌ر مه‌ دا نایێ، ڤێجا من پرسی و گووت: ئه‌ی ره‌سوولێ خودێ! ئه‌ڤ فتنا کو خودێ ته‌عالا به‌حسا وێ ژ ته‌ ره‌ کری، چ فتنه‌یه‌که‌؟ ئه‌وی (ص) که‌ره‌م کر: ئه‌ی عه‌لی! وێ پشتی من ئوممه‌تا من بکه‌ڤێ فتنێ. من گووت: یا ره‌سول الله! ما گه‌لو ل رووژا «ئوحودێ» دا کو کوومه‌ک ژ موسلمانا شه‌هید بویین و، ئه‌ز شه‌هید نه‌بووییم و ڤێجا ل من گران هاتی، ته‌ نه‌ گووت من، «مزگینی ژ ته‌ را، کو شه‌هاده‌ت لپه‌ی ته‌یه‌؟»؟ ڤێجا پێغه‌مبه‌ر (ص) که‌ره‌م کر و گووت: «وه‌ره‌نگه‌ چه‌وا تو دبێژی، ڤێجا تو دێ هنگێ ب چ ئاوایی صه‌بر بکی؟» من گووتێ: ئه‌ی ره‌سولێ خودێ! ئه‌و نه‌ جهێ صه‌برداری یێ یه‌، به‌لکێ جهێ مزگینی و شوکر کرنێ یه‌. ئه‌وی که‌ره‌م کر: «ئه‌ی عه‌لی! وێ ئه‌ڤ قه‌ومێ هه‌، پاش من ب مالێ خوه‌ بێن ئمتحان کرن و، وێ ژ به‌ر کو دینێ خودێ قه‌بوول کرنه‌ منه‌تێ ل خودایێ خوه‌ بکن و ل وی حالی دا وێ به‌رهێڤی یێ ره‌حمه‌تا وی بن و خوه‌ ژ به‌ر غه‌زه‌با وی ل ئێمناهی یێ دا ببینن؛ وێ پێ شوبهێن ده‌ره‌وین و هه‌وایێ نه‌فسێ یا غافلکه‌ر، حه‌رامێ خودێ حه‌لال بکن؛ وێ ناڤێ «ئاڤا تری» ده‌ینن سه‌ر «عه‌ره‌قێ» و ناڤێ «هه‌دیێ» ده‌ینن سه‌ر «رشوه‌تێ» و ناڤێ «کرین فرووتنێ» ب «ربایێ ڤه‌» بکن و ب ڤی ئاوایی ئه‌وا هه‌میان حه‌لال بزانن». من گووت: ئه‌ی ره‌سوولێ خودێ! ڤێجا هنگێ ئه‌ز خه‌لکێ ل کیژان مه‌رته‌بێ دا ده‌ینم؟ ل مه‌رته‌با «مورته‌دیێ و ژ دین ده‌رکه‌تنێ»دا، ئان خاپهایی‌یان و ئمتحان بوویی‌یان د‌ا؟ ئه‌وی که‌ره‌م کر: ئه‌وان د‌ جی یێ ئمتحان بوویان و لێ قه‌ومایان دا ده‌ینه‌.


[1]- عه‌نكه‌بووت/2-

نظرات

ارسال نظر

* فیلدهای ستاره دار حتما بایستی مقدار داشته باشند.